Alergia i sposoby walki a Alveo

Alergia jest wrodzoną lub nabytą reakcją uczuleniową organizmu na działanie konkretnych substancji, które dla większości ludzi nie stanowią żadnego zagrożenia. Przy tym alergie wrodzone bardzo często dają o sobie znać w wieku niemowlęcym ale mogą się pojawić nawet po wielu latach, na przykład w okresie dojrzewania. Tak samo, alergie nabyte – będące konsekwencją działania na organizm czynnika drażniącego lub spadku jego odporności – mogą pojawiać się w bardzo różnym wieku. Oznacza to, że jeśli ktoś od dziecka cieszy się dobrym zdrowiem, wcale nie oznacza, że może zaniechać podstawowych środków ostrożności, aby minimalizować ryzyko wystąpienia alergii.

Ponieważ alergia nie jest chorobą samą w sobie, trudno ją leczyć, bowiem nie da się „wyłączyć” układu odpornościowego. Można natomiast wzmacniać odporność organizmu stosując przede wszystkim racjonalną dietę, dbając o kondycję fizyczną i psychiczną oraz minimalizować skutki negatywnego wpływu na organizm takich czynników jak skażenie środowiska, stres, przemęczenie czy uboga dieta. Warto przy tym pomagać sobie, stosując dobrej jakości suplementy diety, których stała obecność w organizmie pomoże mu podjąć skuteczną walkę z zagrożeniem. Świetnym rozwiązaniem są nowoczesne suplementy diety. Jednym z lepszych w tej grupie jest Alveo – całkowicie naturalny preparat wieloskładnikowy, którego podstawowym działaniem jest właśnie wspomaganie organizmu w codziennej pracy, długofalowe budowanie odporności oraz regulacja przemiany materii, dzięki czemu możliwe jest sprawne usuwanie z organizmu szkodliwych substancji lub produktów ubocznych procesów zachodzących w komórkach. Odtruty organizm pracuje niezakłócenie, dzięki czemu ryzyko wystąpienia niekontrolowanych reakcji immunologicznych, czyli alergii – zostaje zminimalizowane.

Charakterystycznymi objawami reakcji alergicznych są:

  • nieżyt nosa, swędzenie, kichanie;
  • kaszel;
  • utrudnione oddychanie;
  • uporczywy świąd;
  • łzawienie i podrażnienie oczu do ostrego zapalenia spojówek włącznie;
  • pokrzywki oraz różnego typu inne wysypki na różnych częściach ciała;
  • ból głowy nie znajdujący do żadnych innych uzasadnień chorobowych;
  • ogólne osłabienie organizmu oraz towarzyszące mu chroniczne zmęczenie.

Najbardziej niebezpieczną reakcją alergiczną jest tzw. wstrząs anafilaktyczny, który może doprowadzić nawet do śmierci.
U zdrowego człowieka układ odpornościowy reaguje na wszelkie zagrożenia z zewnątrz, produkując przeciwciała pozwalające zwalczyć szkodliwe drobnoustroje. W przypadku alergii układ odpornościowy błędnie rozpoznaje niektóre nieszkodliwe elementy jako wroga i mobilizuje białe krwinki, których nadprodukcja może bardzo zaburzyć równowagę organizmu, doprowadzając właśnie do reakcji uczuleniowych. W ten sposób „obronna” reakcja organizmu wywołująca alergię sama powoduje powstanie stanów chorobowych.

Do najbardziej powszechnych czynników alergizujących należą przede wszystkim:

  • pyłki roślin;
  • kurz – w szczególności znajdujące się w nim odchody i resztki pancerzyków chitynowych roztoczy;
  • zarodniki pleśni;
  • niektóre metale, np. nikiel;
  • sierść zwierząt – bardzo często kotów, królików itp.;
  • jad owadów – zwłaszcza błonkoskrzydłych (pszczoły, osy, szerszenie);
  • niektóre naturalne składniki pożywienia – w szczególności orzechy, sezam, ryby i owoce morza, białko jaja kurzego, mleko, zboża, czekolada, niektóre owoce – zwłaszcza cytrusowe i poziomkowe, przyprawy etc.;
  • niektóre syntetyczne składniki kosmetyków lub środków czystości;
  • powszechnie stosowane dodatki do żywności – konserwanty, m.in. kwas benzoesowy, dwutlenek siarki;
  • niektóre powszechnie stosowane leki i ich pochodne – głównie penicylina i aspiryna;
  • produkty chemiczne, takie jak farby, kleje, gumy i żywice.

Alergie dzieli się na kilka grup, mających wspólną genezę powstawania oraz część objawów. Pierwsza grupa obejmuje alergie wziewne, czyli wszelkie reakcje ze strony układu oddechowego na alergeny znajdujące się w powietrzu. Podstawowe objawy to: katar, kichanie, kaszel i drapanie w gardle, problemy z oddychaniem lub świszczący oddech, obrzęk śluzówek górnych dróg oddechowych. Często wymienionym objawom towarzyszy łzawienie oczu oraz zapalenie spojówek. Podstawowymi alergenami wziewnymi są pyłki roślin, zarodniki grzybów i kurz – a dokładniej znajdujące się w nim mikroskopijne roztocza i ich odchody, dym papierosowy oraz lotne frakcje chemicznych substancji drażniących lub toksycznych. Alergie wziewne to w większości alergie nabyte. Mogą być konsekwencją i nadmiernej ekspozycji organizmu na działanie wymienionych alergenów, ale równie często rozwijają się wskutek powikłań po przebytych zakażeniach górnych dróg oddechowych, głownie pochodzenia wirusowego. Jeżeli do tego były one nieprawidłowo leczone lub podawano zbyt wiele antybiotyków, to wyjałowiony i osłabiony organizm jest bardzo podatny na najdrobniejsze niepożądane bodźce, wywołujące niewspółmierne reakcje ze strony rozregulowanego układu immunologicznego. Nieleczona, alergia wziewna może przerodzić się w astmę, zatem zarówno profilaktyka jak i leczenie są tu bardzo ważne.

Kolejna grupą są alergie pokarmowe, polegające na nieprawidłowej reakcji organizmu na antygeny zawarte w pożywieniu. Co ciekawe, nawet w pełni zdrowe i ekologiczne pożywienie może być przyczyną występowania alergii. Ważne jest przy tym odróżnienie wszelkich reakcji alergicznych organizmu od tzw. nietolerancji pokarmowej, której przyczyną jest upośledzenie układu trawiennego, polegające na tym, że organizm nie produkuje jakiegoś enzymu trawiennego, wskutek czego pewne składniki pokarmowe nie są prawidłowo trawione i nie mogą zostać wchłonięte przez organizm. Najsilniej alergizują przede wszystkim: laktoza i gluten (zawarty m.in. w pszenicy). Silne reakcje mogą wywoływać również mleko, jaja, ryby, orzechy i niektóre owoce sezonowe. Najczęstszymi objawami alergii pokarmowych są bóle brzucha, wymioty, zaparcia bądź biegunki, ale równie często mogą im towarzyszyć reakcje skórne w postaci wysypki czy egzemy lub katar, duszność czy kaszel. Alergie pokarmowe bardzo często są uwarunkowane genetycznie i pojawiają się już w pierwszych miesiącach życia. Bardzo ważnym elementem profilaktyki tej grupy alergii jest karmienie piersią niemowlęcia przez okres co najmniej sześciu miesięcy, bowiem wraz mlekiem mamy przyjmuje ono naturalne przeciwciała zmniejszające ryzyko powstawania alergii pokarmowych. Na szczęście dość często alergie pokarmowe mają charakter okresowy i z czasem ustępują, zwłaszcza jeśli organizm jest przez ten czas prawidłowo odżywiany i dba się o wzmacnianie naturalnej bariery immunologicznej w postaci suplementacji wartościowych preparatów.

Ostatnią charakterystyczna grupą są wszelkiego typu alergie skórne. Często są to tzw. alergie kontaktowe, czyli pojawiające się po bezpośrednim zetknięciu się skóry lub błon śluzowych z czynnikiem alergizującym. Tutaj zaliczane są reakcje alergiczne wywołane przez zastosowane kosmetyki lub detergenty, a także podczas kontaktu skóry z niektórymi metalami – na przykład w biżuterii czy metalowych fragmentach odzieży. Również kontakt z drażniącymi substancjami wytwarzanymi przez niektóre rośliny lub ukąszenie przez owada może wywołać reakcję alergiczną, której najbardziej charakterystycznymi objawami są: wystąpienie powierzchownych zmian skórnych – rumienia, pokrzywki, egzemy – połączone z uporczywym świądem i często z towarzyszącym im obrzękiem, pęcherzami lub łuszczeniem się skóry w miejscu zetknięcia się skóry z alergenem. Nieleczone objawy mogą doprowadzić do przewlekłej choroby, jaką jest alergiczne kontaktowe zapalenie skory.

Najlepszą metodą unikania alergii jest całkowite lub częściowe wyeliminowanie czynnika alergizującego. W wielu przypadkach niestety nie jest to możliwe, dlatego jedynym wyjściem staje się minimalizowanie wpływu tychże czynników na organizm alergika. Konieczna staje się farmakoterapia – okresowa lub stała, zależnie od nasilenia objawów alergicznych. Wówczas również wskazana jest suplementacja diety w preparat Alveo, który działa tutaj jak miotełka, wypłukując wszystkie toksyczne pozostałości po lekach.

Mniej i bardziej typowe objawy astmy oskrzelowej

Astma oskrzelowa

Astma oskrzelowa jest jedną z tych chorób, które w najbliższym czasie najprawdopodobniej zyskają sobie niechlubne miano chorób cywilizacyjnych. Medycyna jest w stanie nieść pomoc osobom, które cierpią na tego rodzaju schorzenie, nie jest jednak w stanie przeciwdziałać nowym zachorowaniom. Warto zatem poznać objawy astmy oskrzelowej, im bowiem szybciej choroba zostanie zdiagnozowana, tym większa będzie szansa chorego na życie bez stresu związanego z oczekiwaniem na kolejne ataki tego schorzenia.

Najbardziej typowe objawy

Jednym z najbardziej typowych objawów astmy oskrzelowej jest suchy i męczący kaszel. Zdecydowana większość osób zmaga się z nim jedynie przy okazji przeziębienia, u astmatyków występuje jednak nawet wtedy, gdy badanie lekarskie wyklucza infekcję górnych lub dolnych dróg oddechowych. Wcale nie mniej popularne są świsty, które sami chorzy opisują jako grę w piersiach Ich nasilenie jest zmienne i w wielu przypadkach może je usłyszeć wyłącznie lekarz wyposażony w odpowiednie urządzenie. Niejednokrotnie słyszy je jednak także sam pacjent, a nawet osoby, które znajdują się w jego otoczeniu.
Gdybyśmy jednak mieli wskazać na ten symptom astmy oskrzelowej, który jest najczęściej kojarzony z tym schorzeniem, z całą pewnością byłyby to duszności. Pacjenci skarżą się, że w określonych przypadkach nie są w stanie nabrać, a potem wypuścić powietrza, często mówią też o krótkim oddechu i braku tchu. Co ciekawe, duszności są uznawane za najbardziej subiektywny objaw astmy, a ich intensywność i uporczywość różni się zasadniczo w zależności od tego, z jakim pacjentem prowadzi się wywiad. Mówiąc o najbardziej typowych objawach astmy oskrzelowej nie można nie wspomnieć również o złej wydolności wysiłkowej. I w tym przypadku odczucia kolejnych pacjentów mogą różnić się między sobą, lekarze często słyszą jednak, że nawet niewielki wysiłek wywołuje u chorych uczucie zmęczenia.

Mniej typowe reakcje organizmu

Może się wydawać, że objawy astmy oskrzelowej są na tyle charakterystyczne, że zarówno lekarz, jak i pacjent nie powinni mieć problemu z właściwą diagnozą tego schorzenia. Okazuje się jednak, że nie zawsze jest to oczywiste, organizm potrafi bowiem informować o zagrożeniu w zdecydowanie mniej konwencjonalny sposób. Wśród mniej typowych, ale stosunkowo często powtarzających się objawów, wymienić należy uczucie niepokoju i rozdrażnienia pojawiające się nie tylko w przypadku napadu, ale i po jego ustąpieniu. Nie brakuje też astmatyków, którzy zmagają się z objawami depresji, a także z sennością, która jest szczególnie dokuczliwa po ataku choroby.

Alergia u dzieci - co warto o niej wiedzieć

Alergia

Lekarze coraz częściej zwracają nam uwagę na to, że alergia nie powinna być utożsamiana ze schorzeniem, które dotyka wyłącznie dzieci i młodzieży. Reakcja uczuleniowa organizmu może pojawić się w każdym wieku, okazuje się przy tym, że nie można mówić też o większym ryzyku występującym czy to wśród kobiet, czy to wśród mężczyzn. Alergia u dzieci pozostaje jednak tą, której poświęcamy najwięcej uwagi, mamy bowiem świadomość tego, że nieleczona może odcisnąć piętno na dorosłym życiu dzisiejszych maluchów.

Przyczyny alergii u dzieci

Choć medycyna stara się odkryć przyczyny reakcji uczuleniowych organizmu już choćby po to, aby przeciwdziałać ich występowaniu, musimy liczyć się z tym, że nadal mamy na tym polu do czynienia z większą liczbą porażek niż sukcesów. Jesteśmy już w stanie wskazać na czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia niewłaściwej reakcji układu immunologicznego. Nadal nie możemy jednak wykluczyć tego, że pojawi się ona również wtedy, gdy nie nastąpią żadne z teoretycznie sprzyjających jej okoliczności.
Gdy mamy do czynienia z alergią u dzieci w pierwszej kolejności zwracamy uwagę na uwarunkowania genetyczne. Są one szczególnie łatwe do wychwycenia w przypadku alergii pokarmowej, lekarze dostrzegają jednak, że podobne zależności można wskazać także w odniesieniu do innych rodzajów alergii. Osoby, które próbują wyjaśnić wzrost zachorowalności na alergię wśród najmłodszych podkreślają również, że pewną rolę może odgrywać sterylność jako znak rozpoznawczy współczesnego świata. Rodzice starają się, aby otoczenie maluchów było jak najczystsze, ograniczają im przy tym do minimum kontakt ze światem zewnętrznym. Jedna z bardziej popularnych teorii mówi więc o tym, że podobne postępowanie zwiększa ryzyko zachorowania, organizm nie ma bowiem okazji do zapoznania się z tymi czynnikami, które najczęściej okazują się alergenami.

Rodzaje alergii u dzieci

Do niedawna lekarze skłaniali się ku teorii mówiącej o tym, że wśród najmłodszych najczęściej pojawia się alergia pokarmowa, ona też powinna być więc uważana za największe zagrożenie. Również dziś poświęca się jej wiele uwagi, podkreśla się jednak, że nie jest to wcale jedyny typu uczulenia, z którymi muszą się zmagać najmłodsi. Wcale nie mniej niebezpieczne okazują się alergie kontaktowe, szczególnie duża grupa maluchów reaguje zaś niekorzystnie na kosmetyki pielęgnacyjne. Dziecięcym problemem są również alergie wziewne, maluchy niekorzystnie reagują przy tym nie tylko na pyłki roślin, ale również na sierść psów oraz substancje białkowe wydzielane przez koty. Dużym problemem staje się też uczulenie na jad. Nie występuje ono wśród dzieci tak często, jak inne rodzaje alergii, w skrajnych przypadkach może jednak stanowić zagrożenie nie tylko dla ich zdrowia, ale także życia.

Alveo a Alergia pokarmowa

Alergia pokarmowa u niemowląt należy do tych schorzeń, które nie tylko budzą coraz większy niepokój, ale również charakteryzują się coraz częstszym występowaniem. Może dać o sobie znać już w pierwszych tygodniach życia dziecka, okazuje się przy tym, że nie powinna być wiązana jedynie z tymi maluchami, które przyjmują mleko modyfikowane.

Co powinno nas zaalarmować?

Objawy alergii pokarmowej u niemowląt możemy podzielić na trzy grupy, przed ich umówieniem warto jednak poczynić kilka zastrzeżeń. Na pierwszy plan wysuwa się to, że nie muszą one wcale występować jednocześnie, nie zawsze są przy tym jednakowo silne. Warto pamiętać i o tym, że jednorazowa negatywna reakcja organizmu dziecka na dostarczany mu pokarm nie sugeruje wcale wystąpienia alergii pokarmowej. Gdy jednak objawy się powtarzają, a opiekunowie dostrzegają, że niewłaściwe reakcje organizmu przybierają na sile, warto podzielić się swoimi obawami z lekarzem decydując się na podjęcie środków zaradczych.

Objawy alergii pokarmowej u niemowląt

Najbardziej typowe objawy alergii pokarmowej u niemowląt związane są z niepożądanymi reakcjami skórnymi. Najczęściej jest to wysypka, która pojawia się nie tylko na buzi niemowlaka, ale również w miejscach, w których zginają się łokcie i kolana. Alarmująca powinna być zresztą nie tylko drobna wysypka, ale również widoczne zaczerwienienia i sączące się grudki, opiekunowie powinni jednak reagować i wtedy, gdy skóra dziecka staje się sucha i szorstka, a samo dziecko wykazuje się drażliwością i płaczliwością, choć nie ma ku temu powodów.

Sygnałem, który nakazuje podjęcie energicznych działań są również problemy z układem pokarmowym niemowlęcia. Alergia pokarmowa najczęściej objawia się biegunkami, organizm może jednak reagować na alergen również kolką, ulewaniem oraz wymiotami. Niekiedy sygnałem ostrzegawczym jest również katar, a także duszności spowodowane zatkaniem nosa, które wśród lekarzy zyskały sobie miano sapki.

Jak pomóc alergikowi?

Powtarzające się niepokojące objawy powinny skłonić opiekunów do jak najszybszego skontaktowania się z lekarzem, jeśli bowiem rzeczywiście dziecko ma problem z alergią pokarmową, należy liczyć się z tym, że nie uodporni się na produkty wywołujące uczulenie. Co więcej, kluczowe w walce z alergiami jest unikanie czynników wywołujących niepożądaną reakcję organizmu, a nie jest to możliwe, gdy bagatelizuje się problem i stara się „zahartować” dziecko. Sama diagnoza alergii pokarmowej u niemowlęcia opiera się zazwyczaj na obserwacji reakcji dziecka na poszczególne produkty. W sytuacjach niejednoznacznych zaleca się jednak również wykonanie testów z krwi. Można również suplementować się produktami bio takimi jak zioła Alveo.

Jak sobie radzić z alergią na kurz?

Alergia na roztocza kurzu domowego znana też lepiej jako alergia na kurz jest jedną z bardziej kłopotliwych reakcji uczuleniowych. Jej objawy bywają wyjątkowo dokuczliwe, a najlepszy sposób leczenia polegający na ograniczeniu kontaktu z alergenem niejednokrotnie sprawia wrażenie niemożliwego do zrealizowania. Na szczęście, również ten rodzaj alergii nie oznacza dziś wyroku.

Co tak naprawdę uczula?

Gdy w grę wchodzi alergia na kurz winne są tak naprawdę odchody roztoczy, a więc mikroskopijnych pajęczaków, od których wolny nie jest żaden dom. W odchodach tych znajdują się białka i to właśnie one odpowiadają za niepożądane reakcje ze strony układu immunologicznego. Same roztocza najczęściej znajdują sobie wygodne lokum w kurzu domowym, nie mogą przy tym narzekać na brak pożywienia, z pomocą przychodzi im bowiem złuszczony ludzki naskórek, którego niemal zawsze mają pod dostatkiem.

Jak rozpoznać alergię na kurz?

Osoby zmagające się z alergią na kur często potrzebują nieco czasu, aby zorientować się, jakie jest rzeczywiste źródło problemu, z którym się zmagają. Dzieje się tak dlatego, że reakcje uczuleniowe organizmu bywają dość zróżnicowane, a jednym z ich znaków charakterystycznych jest niejednoznaczność. Wśród tych, z którymi mamy do czynienia najczęściej wymienia się katar alergiczny, napady kichania i skłonność do zapalenia spojówek. Bywa jednak i tak, że organizm reaguje na roztocza kurzu domowego zmęczeniem, podwyższoną temperaturą, bólami głowy, a nawet zmianami skórnymi.

Jak pomóc alergikowi?

Posprzątanie całego świata nie jest możliwe, przy alergii na kurz bardzo duże znaczenie ma więc nie tylko ograniczanie kontaktu z alergenem, ale również odczulanie. Zabiegi z nim związane warto podejmować bez względu na to, jakie są ich początkowe rezultaty, nie wolno jednak zapominać i o tym, że dom alergika powinien być maksymalnie czysty.
Nieustanne sprzątanie wcale nie musi być najlepszym rozwiązaniem, warto więc wdrożyć także kilka innych zasad zalecanych przez alergologów. Jedna z najbardziej przydatnych mówi o tym, że w mieszkaniu alergika powinno być nie tylko sucho, ale i dość chłodno. Takie warunki z pewnością nie wypędzą wszystkich roztoczy, przyczynią się jednak do tego, że nie będzie im łatwo rozprzestrzeniać się. Z tego samego powodu niewskazane jest nie tylko stosowanie nawilżaczy powietrza, ale również suszenie w domu prania, dobrze jest przy tym jak najczęściej wietrzyć pomieszczenia, w których przebywa alergik nie rezygnując z tej czynności nawet w miesiącach zimowych.

Astma sercowa i jej specyfika

Astma

Astma sercowa znana też w medycynie jako dychawica nie jest tak częsta, jak jej oskrzelowy odpowiednik. Mamy jednak w jej przypadku do czynienia ze schorzeniem wcale nie mniej niebezpiecznym. Osoby, które zmagają się z nim mają zresztą do czynienia z jeszcze jednym problemem, okazuje się bowiem, że często brakuje im informacji na temat choroby, na którą cierpią.

Charakterystyka dychawicy

Źródłem dychawicy są nieprawidłowości w sposobie, w jaki funkcjonuje układ krwionośny, choroba objawia się jednak napadami duszności, które, w określonych przypadkach, mogą być mylnie utożsamiane z reakcjami typowymi dla organizmu zmagającego się z astmą oskrzelową. Choroba często jest jedną z konsekwencji przewlekłego zapalenia mięśnia sercowego, pojawia się jednak również u pacjentów zmagających się z niedomykalnością zastawek tętnicy głównej. Same ataki duszności to konsekwencja niewydolności lewej komory serca oraz przekrwienia płuc sprawiającego, że ich pojemność zostaje obniżona nawet o dwadzieścia pięć procent.

Alarmujące objawy

Najbardziej charakterystycznym objawem astmy sercowej jest atak duszności. Zdecydowana większość pacjentów zwraca uwagę na to, że pojawia się on w czasie snu, może jednak zdarzyć się i tak, że jego powstanie będzie powiązane z wysiłkiem fizycznym. Lekarze wiążą ataki również z sytuacjami stresogennymi, a nawet z błędami żywieniowymi popełnianymi przez niektórych pacjentów. Atakowi towarzyszy uczucie omdlenia i wrażenie braku powietrza, często połączone z wrażeniem ciężaru pod mostkiem. Czas trwania ataku astmy sercowej jest dość zróżnicowany i może dochodzić nawet do trzydziestu minut. Pomocna okazuje się w takim przypadku zmiana pozycji z poziomej na pionową, duże znaczenie ma jednak umiejętność zachowania spokoju, jaką powinien posiadać każdy z chorych.

Jak sobie radzić?

Leczenie dychawicy polega przede wszystkim na przyjmowaniu leków nasercowych, w czasie ataku duszności choremu można jednak pomóc również podając mu tlen. Przeciwdziałanie atakom wymaga jednak nie tylko regularnych wizyt u lekarza i stosowania się do zalecanej przez niego kuracji. Wskazane jest również wyeliminowanie z diety produktów bogatych w sól, a także rezygnacja z używek, w tym zwłaszcza alkoholu i papierosów.
W czasie ataku duże znaczenie ma również pomoc osób znajdujących się w najbliższym otoczeniu pacjenta. Wskazane jest przy tym nie tylko zachowanie spokoju, ale również zagwarantowanie mu maksymalnie wygodnej pozycji siedzącej oraz dostępu do świeżego powietrza. Jeśli atak nie ustępuje, a nawet można odnieść wrażenie, że przybiera na sile, wskazane jest niezwłoczne skontaktowanie się z lekarzem.

Subskrybuj Alergia - Strona Informacyjna RSS